Każdy pies potrzebuje regularnego ruchu, aby utrzymać się w dobrej formie i zdrowiu. Psy, które nie mają wystarczająco dużo ruchu tyją. Na ogół pies zażywa tyle ruchu, ile chce jego właściciel. Jeśli jesteśmy bardzo wysportowani, lubimy wspinaczki lub długie biegi, nasz pies będzie się musiał stopniowo do tego przyzwyczaić.
Unikanie nadmiernej ilości ruchu
Duże psy, zwÅ‚aszcza ras olbrzymów, nie powinny zażywać zbyt dużo ruchu zanim nie ukoÅ„czÄ… 12 miesiÄ™cy. Mięśnie i koÅ›ci jeszcze siÄ™ rozwijajÄ… i nadmiar ruchu w okresie szczeniÄ™cym może spowodować dÅ‚ugotrwaÅ‚e kÅ‚opoty. NieÅ‚atwo zdecydować, ile ruchu potrzebuje pies – trzeba siÄ™ zorientować, kiedy zwierzÄ™ ma dość. SzczeniÄ™ta lub mÅ‚ode psy nigdy nie powinny biegać do kraÅ„cowego wyczerpania. Spróbujmy stonować nieco ich entuzjazm. JeÅ›li nasz pies nie toleruje umiarkowanego ruchu i bardzo siÄ™ mÄ™czy lub przychodzi do domu kulejÄ…c bez wyraźnego powodu, należy iść do lekarza, a nie zakÅ‚adać, że nie jest w formie. Może mieć kÅ‚opoty z oddychaniem, mięśniami lub kośćmi.

Bezpieczny wybieg na podwórku lub w ogrodzie pozwala psu biegać swobodnie na powietrzu, bez konieczności pilnowania go. Wielkość wybiegu zależy od wielkości psa, a także czasu, który ma na nim spędzać. Im więcej mu damy miejsca, tym lepiej. Drewniana konstrukcja pokryta siatką na ogół wystarczy, ale dla dużych zwierząt może być potrzebna mocna ściana, o wysokości około 60 cm pod siatką. Dobrze jest umieścić budę kilka centymetrów nad ziemią. Podłoże może łagodnie opadać na zewnątrz, w kierunku kanału ściekowego. Taki układ ułatwia zmywanie powierzchni zagrody wodą.

Wielu właścicieli, szczególnie psów użytkowych, woli trzymać je nocą w budach, często na uwięzi lub w zagrodzie. Można zbudować psu osłoniętą budę do spania w nocy lub na kilka godzin dziennie, kiedy nie możemy mu zapewnić towarzystwa i opieki. Wielkość budy zależy od wielkości psa. Powinna być na tyle duża, aby legowisko mieściło się z tyłu, w sporej odległości od wejścia. Większość bud jest wykonana z drewna, ale można je zbudować z cegieł lub bloków żużlowych. Dach jest zazwyczaj zrobiony z drewna pokrytego papą. Powinien być podnoszony, aby można było czyścić legowisko.

Wybór obroży i smyczy zależy od właściciela, ale jest kilka spraw, na które trzeba zwrócić uwagę.
Wybór smyczy
Smycze są na ogół wykonane z linki, skóry, łańcuszka lub nylonu. Dla dużych ras wybieramy mocną smycz, z grubej skóry lub łańcucha ze skórzanym uchwytem. Źle wyszkolone psy, które gryzą swoją smycz, też wymagają łańcuszka. Nylonowe smycze są łatwe do mycia i lekkie, więc można je nosić w kieszeni. Można kupić smycz na kołowrotku, rozwijaną do 4,5 m lub 6 m. Jest łatwa do trzymania, a także pozwala psu na kontrolowaną przez nas swobodę.
Wybór obroży
Większość obróż jest ze skóry, ale można też dostać nylonowe lub z łańcuszka. Skórzana obroża, o szerokości 12 mm, jest odpowiednia dla większości psów; większe rasy potrzebują szerokości 2,5-4 mm. W niektórych krajach wymaga się tabliczki identyfikacyjnej przy obroży, co może być pomocne w razie wypadku lub zguby.
Pierwsza obroża szczeniaka Chociaż szczenięta nie mogą wychodzić na ulicę, dopóki nie mają wszystkich szczepień, dobrze jest przyzwyczajać je do obroży i smyczy.

UWAGA
Dając szczeniakowi pierwszą obrożę:

• Nie należy zaciskać jej zbyt mocno.
• Powinno siÄ™ móc wsunąć pod niÄ… kilka palców.
• Nie używać obroży duszÄ…cej dla szczeniaka – może uszkodzić mu szyjÄ™.
• Nie zostawiać niczego wystajÄ…cego, o co obroża mogÅ‚aby siÄ™ zahaczyć i udusić szczeniÄ™.

Jeśli musimy podnieść lub nieść psa, najpierw zwracamy na siebie jego uwagę, aby nie był zaskoczony naszym postępowaniem. Jeśli mamy jednak wątpliwości co do temperamentu zwierzęcia, załóżmy mu kaganiec.
Aby podnieść małego psa, umieszczamy jedną dłoń pod klatką piersiową, a drugą podtrzymujemy zad.
Aby podnieść większego psa, umieszcza­my jedną rękę pod klatką piersiową przed przednimi łapami, a drugą za tylnymi i uginamy nogi w kolanach (nie pochylać tułowia). Druga osoba może trzymać delikatnie głowę psa i przemawiać do niego. Dzięki temu nie wpada on w panikę i nie odwraca się, aby nas ugryźć w twarz.

Mając do czynienia z przyjaznym psem, który już nas zna, należy postępować według tych ogólnych wskazówek:

• Być Å‚agodnym, ale stanowczym.
• Mówić uspokajajÄ…cym gÅ‚osem.
• Nie straszyć psa.
• Nie drażnić psa ani nie wykorzystywać jego przyjaznej natury.

Odpowiedzialny wÅ‚aÅ›ciciel powinien cieszyć siÄ™ zaufaniem swojego czworo­noga i umieć utrzymać go bez ruchu, brać na rÄ™ce i nosić, nie wywoÅ‚ujÄ…c paniki czy zÅ‚oÅ›ci zwierzÄ™cia. Zapotrzebowanie psów na pieszczoty i noszenie jest różne – zależy częściowo od temperamentu, a częściowo od wÅ‚aÅ›ciciela, choć wiÄ™kszość uwielbia czuÅ‚oÅ›ci.
Pies musi jednak akceptować ograniczenia przez nas swobody jego ruchów. Należy go przyzwyczajać, przywiązując na bardzo krótko tak, aby nie traktował tego stanu jako zagrożenia. Będziemy też musieli unieruchamiać go u lekarza

Koty zazwyczaj zachowujÄ… rezerwÄ™ w stosunku do szczeniaków i sÄ… urażone wtargniÄ™ciem “nowego”. Przez kilka tygodni, zanim nie przyzwyczajÄ… siÄ™ do nowego “dodatku” do rodziny, mogÄ… spÄ™dzać wiÄ™kszość czasu poza domem. Nawet gdy nie ma już żadnych problemów, dobrze jest przyciąć im pazury, aby nie wydrapaÅ‚y oczu “bezczelnemu” szczeniakowi.

Pierwsza noc
Trzeba dać szczeniakowi możliwość wypróżnienia siÄ™ tuż przed pójÅ›ciem spać. Pierwsze noce z reguÅ‚y sÄ… trudne. StÄ™skniony za domem szczeniak bÄ™dzie niespokojny, gdy caÅ‚a rodzina zniknie w łóżkach i zacznie pÅ‚akć. IstniejÄ… dwa podejÅ›cia do tego problemu. Można ignorować jego pÅ‚acz, dopóki malec siÄ™ nie przyzwyczai. Nie należy karać za pÅ‚acz – to tylko pogÅ‚Ä™bi jego rozpacz. Chwalimy szczeniaka po spokojnej nocy. Drugim wyjÅ›ciem jest umieszczenie kojca w naszej sypialni na kilka tygodni. Ale może to utrudnić późniejsze przyzwyczajanie psa do trzymania siÄ™ z dala od sypialni i łóżek.

SzczeniÄ™ może być jeszcze na etapie 4 posiÅ‚ków dziennie. Należy mu dać 14 mniej niż zwykle na pierwszy posiÅ‚ek, zwÅ‚aszcza że zwykle jest podniecone i zdenerwowane, a czÄ™sto wymiotuje w drodze. Należy siÄ™ trzymać na uboczu, gdy szczeniÄ™ je – nasza krzÄ…tanina mogÅ‚aby nerwowego psiaka hamować.
Spotkanie innych zwierząt w domu Spotkanie z innymi zwierzętami, które są w domu, powinno się przeprowadzić bardzo ostrożnie i kontrolowć je. Starsze, bardziej agresywne zwierzęta (zwłaszcza psy, nie suki) mogą czuć się urażone obecnością nowego zwierzaka.
Każdy przypadek wymaga osobnego rozpatrzenia, ale obserwujmy zwierzęta przynajmniej przez pierwszy tydzień. Nawet przychylny dorosły pies mógłby skrzywdzić szczeniaka w ostrej zabawie.
Kontakty towarzyskie sÄ… ważne -nauka jest skuteczniejsza, gdy szczeniÄ™ widzi zachowujÄ…cego siÄ™ poprawnie dorosÅ‚ego psa i naÅ›laduje go. Dominacja i “hierarchia spoÅ‚eczna” stajÄ… siÄ™ ważniejsze z wiekiem psa. Nie ma problemu w przypadku dwóch suk, które na ogół żyjÄ… w zgodzie i starsza przewodzi. Jednak gdy sÄ… dwa psy, rosnÄ…cy szczeniak bÄ™dzie próbowaÅ‚ przejąć panowanie, co może spowodować walkÄ™.

Po przybyciu do domu nie można pozwolić dzieciom za bardzo mÄ™czyć szczeniaka – on i tak bÄ™dzie już zdenerwowany i zdezorientowany. Przyuczanie do czystoÅ›ci Zaraz po przybyciu do domu trzeba dać szczeniakowi okazjÄ™ do wypróżnienia siÄ™. NaukÄ™ należy zacząć w odpowiedni sposób. JeÅ›li nie pada deszcz lub Å›nieg, bierzemy szczeniaka na dwór i pilnujemy go. W innym przypadku kÅ‚adziemy kilka gazet koÅ‚o drzwi wyjÅ›ciowych. WiÄ™kszość szczeniÄ…t powinno mieć możliwość wypróżnienia siÄ™ przynajmniej co 2 godziny i po każdym jedzeniu. To zaprocentuje w późniejszym szkoleniu. Niektórzy wÅ‚aÅ›ciciele chcÄ… nauczyć szczeniaka korzystania ze Å›mietniczki (chociaż psy, które zakopujÄ… swoje odchody, robiÄ… to bardzo energicznie i mogÄ… je wykopać na dużą odlegÅ‚ość). W późniejszym wieku to pomaga w zachÄ™ceniu psa do korzystania z trawników.

Wskazane jest, aby szczeniak został przebadany przez lekarza, szczególnie pod kątem chorób i wad dziedzicznych. Najlepiej zrobić to zaraz po odebraniu psiaka. Jeśli lekarz stwierdzi poważną chorobę lub wadę, można zwrócić szczeniaka hodowcy. Tak będzie lepiej dla wszystkich i spowoduje mniej kłopotów, niż gdyby miało się to zdarzyć po kilku dniach lub tygodniach.
Jeśli lekarz przyjmuje na zapisy, trzeba go wcześniej zawiadomić, że chcielibyśmy przebadać nowego szczeniaka. Należy wziąć wszelkie dokumenty, aby można było sprawdzić kartę żywieniową i umówić się na następne szczepienia. Jeśli szczenię nie miało jeszcze wszystkich szczepień, do czasu umówionej wizyty trzeba zaczekać na zewnątrz budynku. Nigdy nie stawiamy szczeniaka na podłodze w gabinecie lub w jego pobliżu; w poczekalni mogą być chore psy, od których mógłby się zarazić.