Zabawki dla psów

Najlepsze zabawki dla psów

Zabawa i ruch z psem

Każdy pies potrzebuje regularnego ruchu, aby utrzymać się w dobrej formie i zdrowiu. Psy, które nie mają wystarczająco dużo ruchu tyją. Na ogół pies zażywa tyle ruchu, ile chce jego właściciel. Jeśli jesteśmy bardzo wysportowani, lubimy wspinaczki lub długie biegi, nasz pies będzie się musiał stopniowo do tego przyzwyczaić.
Unikanie nadmiernej ilości ruchu
Duże psy, zwłaszcza ras olbrzymów, nie powinny zażywać zbyt dużo ruchu zanim nie ukończą 12 miesięcy. Mięśnie i kości jeszcze się rozwijają i nadmiar ruchu w okresie szczenięcym może spowodować długotrwałe kłopoty. Niełatwo zdecydować, ile ruchu potrzebuje pies – trzeba się zorientować, kiedy zwierzę ma dość. Szczenięta lub młode psy nigdy nie powinny biegać do krańcowego wyczerpania. Spróbujmy stonować nieco ich entuzjazm. Jeśli nasz pies nie toleruje umiarkowanego ruchu i bardzo się męczy lub przychodzi do domu kulejąc bez wyraźnego powodu, należy iść do lekarza, a nie zakładać, że nie jest w formie. Może mieć kłopoty z oddychaniem, mięśniami lub kośćmi.

Zagroda dla psa

Bezpieczny wybieg na podwórku lub w ogrodzie pozwala psu biegać swobodnie na powietrzu, bez konieczności pilnowania go. Wielkość wybiegu zależy od wielkości psa, a także czasu, który ma na nim spędzać. Im więcej mu damy miejsca, tym lepiej. Drewniana konstrukcja pokryta siatką na ogół wystarczy, ale dla dużych zwierząt może być potrzebna mocna ściana, o wysokości około 60 cm pod siatką. Dobrze jest umieścić budę kilka centymetrów nad ziemią. Podłoże może łagodnie opadać na zewnątrz, w kierunku kanału ściekowego. Taki układ ułatwia zmywanie powierzchni zagrody wodą.

Budy dla psów

Wielu właścicieli, szczególnie psów użytkowych, woli trzymać je nocą w budach, często na uwięzi lub w zagrodzie. Można zbudować psu osłoniętą budę do spania w nocy lub na kilka godzin dziennie, kiedy nie możemy mu zapewnić towarzystwa i opieki. Wielkość budy zależy od wielkości psa. Powinna być na tyle duża, aby legowisko mieściło się z tyłu, w sporej odległości od wejścia. Większość bud jest wykonana z drewna, ale można je zbudować z cegieł lub bloków żużlowych. Dach jest zazwyczaj zrobiony z drewna pokrytego papą. Powinien być podnoszony, aby można było czyścić legowisko.

Obroże i smycze

Wybór obroży i smyczy zależy od właściciela, ale jest kilka spraw, na które trzeba zwrócić uwagę.
Wybór smyczy
Smycze są na ogół wykonane z linki, skóry, łańcuszka lub nylonu. Dla dużych ras wybieramy mocną smycz, z grubej skóry lub łańcucha ze skórzanym uchwytem. Źle wyszkolone psy, które gryzą swoją smycz, też wymagają łańcuszka. Nylonowe smycze są łatwe do mycia i lekkie, więc można je nosić w kieszeni. Można kupić smycz na kołowrotku, rozwijaną do 4,5 m lub 6 m. Jest łatwa do trzymania, a także pozwala psu na kontrolowaną przez nas swobodę.
Wybór obroży
Większość obróż jest ze skóry, ale można też dostać nylonowe lub z łańcuszka. Skórzana obroża, o szerokości 12 mm, jest odpowiednia dla większości psów; większe rasy potrzebują szerokości 2,5-4 mm. W niektórych krajach wymaga się tabliczki identyfikacyjnej przy obroży, co może być pomocne w razie wypadku lub zguby.
Pierwsza obroża szczeniaka Chociaż szczenięta nie mogą wychodzić na ulicę, dopóki nie mają wszystkich szczepień, dobrze jest przyzwyczajać je do obroży i smyczy.

UWAGA
Dając szczeniakowi pierwszą obrożę:

  • Nie należy zaciskać jej zbyt mocno.
  • Powinno się móc wsunąć pod nią kilka palców.
  • Nie używać obroży duszącej dla szczeniaka – może uszkodzić mu szyję.
  • Nie zostawiać niczego wystającego, o co obroża mogłaby się zahaczyć i udusić szczenię.

Podnoszenie psa

Jeśli musimy podnieść lub nieść psa, najpierw zwracamy na siebie jego uwagę, aby nie był zaskoczony naszym postępowaniem. Jeśli mamy jednak wątpliwości co do temperamentu zwierzęcia, załóżmy mu kaganiec.
Aby podnieść małego psa, umieszczamy jedną dłoń pod klatką piersiową, a drugą podtrzymujemy zad.
Aby podnieść większego psa, umieszcza­my jedną rękę pod klatką piersiową przed przednimi łapami, a drugą za tylnymi i uginamy nogi w kolanach (nie pochylać tułowia). Druga osoba może trzymać delikatnie głowę psa i przemawiać do niego. Dzięki temu nie wpada on w panikę i nie odwraca się, aby nas ugryźć w twarz.

Postępowanie z psem

Mając do czynienia z przyjaznym psem, który już nas zna, należy postępować według tych ogólnych wskazówek:

  • Być łagodnym, ale stanowczym.
  • Mówić uspokajającym głosem.
  • Nie straszyć psa.
  • Nie drażnić psa ani nie wykorzystywać jego przyjaznej natury.

Odpowiedzialny właściciel powinien cieszyć się zaufaniem swojego czworo­noga i umieć utrzymać go bez ruchu, brać na ręce i nosić, nie wywołując paniki czy złości zwierzęcia. Zapotrzebowanie psów na pieszczoty i noszenie jest różne – zależy częściowo od temperamentu, a częściowo od właściciela, choć większość uwielbia czułości.
Pies musi jednak akceptować ograniczenia przez nas swobody jego ruchów. Należy go przyzwyczajać, przywiązując na bardzo krótko tak, aby nie traktował tego stanu jako zagrożenia. Będziemy też musieli unieruchamiać go u lekarza

Psy i Koty

Koty zazwyczaj zachowują rezerwę w stosunku do szczeniaków i są urażone wtargnięciem “nowego”. Przez kilka tygodni, zanim nie przyzwyczają się do nowego “dodatku” do rodziny, mogą spędzać większość czasu poza domem. Nawet gdy nie ma już żadnych problemów, dobrze jest przyciąć im pazury, aby nie wydrapały oczu “bezczelnemu” szczeniakowi.

Pierwsza noc
Trzeba dać szczeniakowi możliwość wypróżnienia się tuż przed pójściem spać. Pierwsze noce z reguły są trudne. Stęskniony za domem szczeniak będzie niespokojny, gdy cała rodzina zniknie w łóżkach i zacznie płakć. Istnieją dwa podejścia do tego problemu. Można ignorować jego płacz, dopóki malec się nie przyzwyczai. Nie należy karać za płacz – to tylko pogłębi jego rozpacz. Chwalimy szczeniaka po spokojnej nocy. Drugim wyjściem jest umieszczenie kojca w naszej sypialni na kilka tygodni. Ale może to utrudnić późniejsze przyzwyczajanie psa do trzymania się z dala od sypialni i łóżek.

Pierwszy posiłek naszego psa

Szczenię może być jeszcze na etapie 4 posiłków dziennie. Należy mu dać 14 mniej niż zwykle na pierwszy posiłek, zwłaszcza że zwykle jest podniecone i zdenerwowane, a często wymiotuje w drodze. Należy się trzymać na uboczu, gdy szczenię je – nasza krzątanina mogłaby nerwowego psiaka hamować.
Spotkanie innych zwierząt w domu Spotkanie z innymi zwierzętami, które są w domu, powinno się przeprowadzić bardzo ostrożnie i kontrolowć je. Starsze, bardziej agresywne zwierzęta (zwłaszcza psy, nie suki) mogą czuć się urażone obecnością nowego zwierzaka.
Każdy przypadek wymaga osobnego rozpatrzenia, ale obserwujmy zwierzęta przynajmniej przez pierwszy tydzień. Nawet przychylny dorosły pies mógłby skrzywdzić szczeniaka w ostrej zabawie.
Kontakty towarzyskie są ważne -nauka jest skuteczniejsza, gdy szczenię widzi zachowującego się poprawnie dorosłego psa i naśladuje go. Dominacja i “hierarchia społeczna” stają się ważniejsze z wiekiem psa. Nie ma problemu w przypadku dwóch suk, które na ogół żyją w zgodzie i starsza przewodzi. Jednak gdy są dwa psy, rosnący szczeniak będzie próbował przejąć panowanie, co może spowodować walkę.

Przyjazd do domu ze szczeniakiem

Po przybyciu do domu nie można pozwolić dzieciom za bardzo męczyć szczeniaka – on i tak będzie już zdenerwowany i zdezorientowany. Przyuczanie do czystości Zaraz po przybyciu do domu trzeba dać szczeniakowi okazję do wypróżnienia się. Naukę należy zacząć w odpowiedni sposób. Jeśli nie pada deszcz lub śnieg, bierzemy szczeniaka na dwór i pilnujemy go. W innym przypadku kładziemy kilka gazet koło drzwi wyjściowych. Większość szczeniąt powinno mieć możliwość wypróżnienia się przynajmniej co 2 godziny i po każdym jedzeniu. To zaprocentuje w późniejszym szkoleniu. Niektórzy właściciele chcą nauczyć szczeniaka korzystania ze śmietniczki (chociaż psy, które zakopują swoje odchody, robią to bardzo energicznie i mogą je wykopać na dużą odległość). W późniejszym wieku to pomaga w zachęceniu psa do korzystania z trawników.

Wizyta u lekarza z psem

Wskazane jest, aby szczeniak został przebadany przez lekarza, szczególnie pod kątem chorób i wad dziedzicznych. Najlepiej zrobić to zaraz po odebraniu psiaka. Jeśli lekarz stwierdzi poważną chorobę lub wadę, można zwrócić szczeniaka hodowcy. Tak będzie lepiej dla wszystkich i spowoduje mniej kłopotów, niż gdyby miało się to zdarzyć po kilku dniach lub tygodniach.
Jeśli lekarz przyjmuje na zapisy, trzeba go wcześniej zawiadomić, że chcielibyśmy przebadać nowego szczeniaka. Należy wziąć wszelkie dokumenty, aby można było sprawdzić kartę żywieniową i umówić się na następne szczepienia. Jeśli szczenię nie miało jeszcze wszystkich szczepień, do czasu umówionej wizyty trzeba zaczekać na zewnątrz budynku. Nigdy nie stawiamy szczeniaka na podłodze w gabinecie lub w jego pobliżu; w poczekalni mogą być chore psy, od których mógłby się zarazić.